Tarım ve Orman Bakanlığı’nın 2027 yılı bütçesinin 740 milyar lira olarak açıklandığını belirten Gürer, çiftçiye verilmesi gereken desteğin hesaplanmasında Tarım Kanunu’nun 21’inci maddesinin esas alınması gerektiğini ifade etti.
Söz konusu maddede, tarımsal destekleme programları için bütçeden ayrılacak kaynağın gayrisafi millî hasılanın yüzde 1’inden az olamayacağının belirtildiğini hatırlatan Gürer, Cumhurbaşkanı Yardımcısı Cevdet Yılmaz’ın Bütçe ve Plan Komisyonunda yaptığı açıklamada, 2027 yılı tarımsal destek programları için 235 milyar lira ayrıldığını bildirdiğini aktardı.
877 MİLYAR LİRALIK FARKA DİKKAT ÇEKTİ
Gürer, Tarım Kanunu’ndaki oran üzerinden yapılan hesaplamaya göre çiftçiye verilmesi gereken desteğin 1 trilyon 112 milyar lira olduğunu belirterek, “Cumhurbaşkanlığı programında doğrudan tarımsal destek için ayrılan kaynak 235 milyar liradır. Aradaki fark 877 milyar liradır. Bu kaynak çiftçiye ayrılmıyor” dedi.
Tarıma yapılan yatırımlarla üreticiye doğrudan verilen desteklerin birbirinden ayrı değerlendirilmesi gerektiğini vurgulayan Gürer, farklı harcama kalemlerinin bir arada gösterilmesinin çiftçinin eline geçen desteğin olduğundan fazla görünmesine yol açabileceğini savundu. Gürer, destek miktarı değerlendirilirken doğrudan çiftçiye aktarılan kaynağın esas alınması gerektiğini kaydetti.
“ÇİFTÇİNİN BORCU 1,5 TRİLYON LİRAYI AŞTI”
Çiftçilerin bankalara olan borcunun 1 trilyon 511 milyar liraya ulaştığını belirten Gürer, üreticinin üretime başlamadan önce ihtiyaç duyduğu finansmana erişmekte zorlandığını, üretim döneminde de yeterli destek alamadığını ifade etti.
Tarım Kanunu’nun yürürlüğe girmesinden bu yana çiftçiye verilmesi gereken desteklerle fiilen verilen destekler arasındaki farkın 2 trilyon lirayı aştığını ileri süren Gürer, desteklerin zamanında ve yeterli miktarda verilmesi durumunda üreticinin borç yükünün hafifleyebileceğini söyledi. Gürer, çiftçinin borç sorununun çözümü için üreticinin yeterli kaynakla desteklenmesi gerektiğini dile getirdi.
“GİRDİ MALİYETLERİ ÜRETİCİYİ ZORLUYOR”
Gübre, yem, mazot ve diğer tarımsal girdilerdeki maliyet artışlarına da değinen Gürer, ürün alım fiyatlarının üreticinin beklentilerini karşılamadığını savundu. Çiftçinin bir yandan ürününü değerinde satmaya, diğer yandan borçlarını ödemeye çalıştığını belirten Gürer, mevcut koşullarda tarımsal üretimi sürdürmenin giderek zorlaştığını ifade etti.
Mazot fiyatının geçen yıl litre başına 55 lira seviyesindeyken bu yıl 100 liraya ulaştığını söyleyen Gürer, maliyetlerdeki artışın doğrudan üretime yansıdığını kaydetti. Gürer, destekler ve alım fiyatları belirlenirken çiftçinin üretim maliyetlerinin, emeğinin karşılığının ve refahının dikkate alınması gerektiğini belirtti.
“KAMUCU PLANLAMAYA DAYALI TARIM POLİTİKASI GEREKLİ”
Türkiye’de tarımsal üretimin planlamaya dayalı bir anlayışla yürütülmesi gerektiğini savunan Gürer, hangi bölgede hangi ürünün ne kadar yetiştirileceğinin önceden belirlenmesini istedi. Çiftçinin ne ekeceğini, ürününü hangi fiyattan satacağını ve ne kadar destek alacağını önceden bilmesi gerektiğini söyleyen Gürer, üreticinin hasat döneminde pazar aramak zorunda kalmaması gerektiğini ifade etti.
Kooperatifçiliğin geliştirilmesini de isteyen Gürer, üreticilerin örgütlü biçimde üretim yapmasının, ürünlerini değerlendirmesinin ve pazarlamasının desteklenmesi gerektiğini kaydetti. Yem ve gübrede yüzde 50 sübvansiyon uygulanmasını öneren Gürer, üretim maliyetleri düşürülmeden tarımsal üretimin sürdürülebilirliğinin sağlanamayacağını dile getirdi.
“EMEKLİ GIDAYA ERİŞMEKTE ZORLANIYOR”
Gürer, 2025 yılına kıyasla 2026’da özellikle meyve üretiminde artış yaşandığını belirterek, geçen yıl zirai don nedeniyle önemli ürün kayıpları yaşandığını, bu yıl ise hava koşullarının daha elverişli geçmesiyle ürünlerin ağaçta kaldığını söyledi.
Üretimdeki artışa rağmen meyve fiyatlarının emeklilerin gelir düzeyine göre gerilemediğini savunan Gürer, üreticinin ürününü satmakta zorlandığı bir ortamda emeklilerin de istedikleri ürünü satın almakta güçlük çektiğini ifade etti.
Gürer, çiftçiye Tarım Kanunu’nda öngörülen desteğin verilmesi, üretim maliyetlerinin azaltılması ve üreticinin üretimden kopmasının önlenmesi gerektiğini belirterek, üreticiyi merkeze alan tarım politikalarının hem çiftçinin borç yükünün azaltılması hem de tüketicinin gıdaya uygun fiyatlarla ulaşabilmesi açısından önem taşıdığını kaydetti. (Haber Merkezi)


