Advert
Trafik canavarı olmayın
Zeliha ÖZİPEK

Trafik canavarı olmayın

Bu içerik 95 kez okundu.

 

Gazetemizin dünkü sayısının manşetinde son yıllarda okuduğum en dokunaklı haberlerden biri vardı.

Arkadaşımız Abidin Yağmur, geçtiğimiz temmuz ayında 2 çocuklarını trafik kazasında kaybeden Çakmakçı ailesinin evine konuk olmuş ve onların acısını paylaşan bir haber kaleme almış.

İnanın, okuması bile zordu.

Okuması bile zor gelirken, bir de bunu yaşayanlar var değil mi? İnsan, ne diyeceğini bilemiyor.

***

Haberden öğrendiğimiz kadarıyla cinayet gibi kaza, 2 Temmuz akşamı Gözne yolunda Sarnıç mevkiinde meydana gelmiş.

Ramazan T. yönetimindeki araç, savcılık iddianamesine de yansıdığına göre aşırı hızlıymış ve yaya geçidindeki 3 kişiye çarpmış.

Kazada hayatını kaybedenlerden ikisi çocuk.

Biri 6 yaşındaki Ekin.

Biri 9 yaşındaki Evrim.

***

Ekin ve Evrim'in acılı annesi Özlem Çakmakçı'nın sözlerini ağlayarak okudum. Şöyle diyordu Çakmakçı:

"O gün bizim için kıyamet koptu. Hayat durdu. Biz şu an hayatı bitmiş gibi görüyoruz. Çocukların odasına giremiyorum, daha ne deyim? Anne sözünü duymak bana acı veriyor. Sabah kalkıyorum bir yerim eksik. Kolum eksik, bacağım eksik. Sabah olunca akşam olmuyor, akşam olunca sabah olmuyor.  Gündelik hayat diye bir şey kalmadı. Çocukların sevdiği bir şeyi yemiyoruz. Çocuklar et severdi artık vejeteryan olduk. Kek görmek istemiyorum, pasta görmek istemiyorum. Ben 4 aydır yemek yapmıyorum. Çocuklarım yok niye yemek yapayım ki diyorum.  Kalabalığa çıkamıyoruz. Uyuyamıyoruz. Bayramda burayı terk ettik. Bayramlık giyen çocukları görmek istemedik. Okul açılırken kaçtık okula giden çocukları görmek istemedik. Anne diyen birini duyduğumda kulaklarım sağır olsa keşke diyorum. İlk günkü acı neyse, şimdi de aynı. Biz yaşamıyoruz ki, nefes alıyoruz sadece. İlk zamanlar her gün dua ettik biz de ölelim diye. Kalbim dursun o cenaze törenini yapmayım dedim ama yaptık o töreni. Şimdilerde şunu düşünüyorum. Onlar için yas tutan, onlar için gözyaşı döken bir anneleri, babaları olsun diye hayatta kalmak istiyorum. Yaşamaktan tek amacım bu artık. Çünkü biliyorum ben ölürsem onların arkasından ağlayacak, yas tutacak kimse kalmayacak.  Benim annemliğim elimden alındı. Ben bu olayı yaşayacağımı bilseydim anne baba deyişlerini videoya çekerdim. Bazen insanlara savcılara, hakimlere sormak istiyorum. Siz hiç bir gecede iki çocuğunuzu birden kaybettiniz mi? Ben bu acının anlaşılmasını istiyorum. Ben o adamı affedemem. Hayattan bir şey beklemiyorum ki mahkemeden bekleyeyim. Sadece başka çocuklar ölmesin, adalet yerini bulsun istiyorum. Ben anneliği özledim. Yaşadığımız acıların görülmesini istiyorum. Benim iki çocuğumun yaşamı, hürriyeti ellerinden alındı. Sebep olanların hiçbir şey olmamış gibi yaşama devam etmesini kabullenemiyorum."

***

İnsanların, birbirlerine, hele bir anneye bu acıyı yaşatmaya hakkı var mı?

Ekinler, Evrimler olmasın diye, başka çocuklar ölmesin diye, trafik kurallarına, hız kurallarına uyalım lütfen.

Altımızda araba var diye, yolları bizim değil.

Her insan hız kurallarına uysa, şerit kurallarına uysa, yaya geçitlerindeki, ışıklardaki kurallara uysa, çocuklar ölmez, anneler ağlamaz.

Acılı aileye Allah'tan sabır diliyorum.

Dilerim ki mahkemeden, ailenin acısını az da olsa dindirecek bir adaletli karar çıkar.

 

 

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Minik eller çalışıyor
Minik eller çalışıyor
Müftü Deresi Bisiklet Ve Yürüyüş Yolu Yenileniyor
Müftü Deresi Bisiklet Ve Yürüyüş Yolu Yenileniyor